A może white water?

DAGMARA PĘKALA

Aby rozpocząć przygodę z kajakarstwem górskim nie potrzeba wcale lat żmudnych przygotowań. Wystarczy nieco kajakowego obycia wypływanego na nizinnych szlakach. Istotą jest samozaparcie. I odpowiedni sprzęt: przede wszystkim kajak (wytrzymały i najlepiej nie dłuższy niż 3 metry), do tego wiosło, kamizelka asekuracyjna, pianka neoprenowa (woda bywa lodowata), specjalna nieprzemakalna kurtka i kask. Wbrew temu, co sadzą niektórzy, kask nie jest zbytkiem łaski. Nawet Czesi, słynący ze swobodnego podejścia do kwestii bezpieczeństwa, zawsze pływają w kaskach.

Kiedy zgromadzimy już sprzęt, pozostaje dobór odpowiedniego do naszych umiejętności cieku. Malownicza alpejska rzeka Salza wydaje się być wymarzona zarówno dla początkujących, jak i tych bardziej zaawansowanych. To tak naprawdę podstawówka dla kajakarzy. Skala trudności jest zróżnicowana, wzrasta od WW I do WW III+. Po wstępnym rozpływaniu na łatwiejszych odcinkach, można spróbować zmierzyć się z miejscami, gdzie fale zalewają kajakarza wysoko ponad głowę.

Oprócz zabawy w bystrzach, okolice Salzy oferują przepiękne widoki. Wildalpen, leżące niemal w połowie rzeki, to urokliwa miejscowość z typowo alpejską zabudową. Właśnie ze względu na położenie jest fantastycznym miejscem do lokacji obozu. Mieszczą się tu dwa świetnie przygotowane pola namiotowe, jest sklep i stacja benzynowa.

Miłośnicy kajakarstwa górskiego mogą spróbować swoich sił na miejscowym torze. Zieloną bramkę należy spływać z prądem rzeki, a czerwoną pod prąd. Proste. Teoretycznie... Na progach zwanych Wildalpencampingplazwalze można liznąć też freestyle'u kajakowego (tzw. kajakowe rodeo). A jeżeli znudzą się nam kajaki (o ile to w ogóle możliwe?), można wypożyczyć 8 osobowy ponton i urządzić sobie radosny raft ze znajomymi.

Atrakcje na tym, bynajmniej, się nie kończą. Na jednej z okolicznych skał, na wysokości 7 metrów nad wodą, zamontowano „trap", z którego korzystają co odważniejsi kajakarze. Rzeczywiście, trzeba trochę odwagi, aby skoczyć z takiej wysokości w odmęty rwącej rzeki. Większość zapaleńców skacze w tradycyjny sposób - na nogi. Ci najbardziej szaleni w ogóle nie wysiadają z kajaka.

38-kilometrowy spływalny fragment Salzy można podzielić na dwie cześci - rano spłynąć zdecydowanie łatwiejszy odcinek, odpocząć na polu namiotowym, po czym ruszyć w stronę widowiskowego wąwozu, gdzie skala trudności to WW III+. Do tej pory można było w każdej chwili zrezygnować z dalszego płynięcia, bo wzdłuż rzeki biegła droga. Ten fragment rzeki jest inny - Salza przełamuje się tu przez pasmo gór, tworząc stromy, trzydziestometrowy wąwóz. Czyli: płyniesz, albo nie. Alternatywnych rozwiązań nie przewidziano.

- Jest tylko jeden mankament tego odcinka - podsumowuje już po „zdobyciu" wąwozu Łukasz, członek naszej kajakowej ekipy - Na wodzie dzieje się tyle, że nie da się specjalnie podziwiać widoków.

* * *

Dagmara jest żeńskim ogniwem toruńskiej grupy kajakowej: innestany.pl