Sami, jednym samochodem ciężarowym pokonywali syberyjskie bezdroża w warunkach wyjątkowo mroźnej i śnieżnej zimy. Przez tajgę, doliny i przełęcze górskie, po lodzie zamarzniętych rzek i jezior torowali sobie drogę wśród głębokiego śniegu.

Samą Czukotkę przejechali wzdłuż i wszerz. Dotarli do Morza Beringa, stali kołami na lodzie Oceanu Lodowatego, a także Oceanu Spokojnego. Bywały dni, że aby pokonać 15 metrów potrzebowali aż... pięciu godzin. Innym razem w ciągu tygodnia pokonali tylko 207 km przy codziennej 16-godzinnej walce z wichurą, śnieżycą i ponad 50-stopniowym mrozem.

Wreszcie przedarli się do miejsca, gdzie samotnie nie dojechał żaden pojazd kołowy. Wśród kierowców północy wzbudzali podziw i szacunek. Swym przejazdem z przylądka Roca w Portugalii, na krańce Czukotki, pierwsi w historii motoryzacji spięli zachodnie krańce Eurazji ze wschodnimi.