Nie chodzi o laurkę

cowtoruniu.pl: Jakie są najczęstsze reakcje osób, z którymi spotykasz się, aby wysłuchać wspomnień o swoim dziadku?

Łukasz Karwowski: Wszyscy są ogromnie wzruszeni. Każda z nich opowiada o nim chętnie i z zachwytem. To jest nawet nieco niebezpieczne. Nie chodzi mi przecież o to, aby zrobić mu laurkę, ale żeby ten film pokazywał prawdę o jego życiu.

cwt: Która z tych opowieści wywarła na tobie największe wrażenie?

ŁK: Było ich sporo. Jakiś czas temu odwiedziliśmy pewnego 90-letniego pana, który twierdzi, że zawdzięcza Ottonowi życie. Sam żył zanurzony w absolutnie własnym świecie. W świecie modlitw i podejrzanych lokatorów, którzy mieszkają wokół niego. Otton pojawia się w jego opowieści jako echo człowieka, który radykalnie zmienił coś w jego życiu. To było bardzo ciekawe i przejmujące, ale niezwykle trudno będzie to wykorzystać w filmie.

cwt: Każda z tych przeprowadzonych rozmów jest dla ciebie ważna?

ŁK: Oczywiście. Nie ma wśród nich takiej, która byłaby absolutnie nudna i nie wnosiła niczego nowego. Największym problemem i dylematem będzie selekcja. Same gadające głowy filmu nie zrobią. To byłoby nie do zniesienia już po 10 minutach. Najtrudniejsze będzie wyselekcjonowanie tych najciekawszych zdań oraz połączenie ich z materiałami archiwalnymi i zdjęciami.

cwt: Co do tej pory udało ci się już zrobić? Na jakim jesteś etapie?

ŁK: Mamy już nagrane bardzo wiele wywiadów. Powoli zbliżamy się do końca tych rozmów. Chyba, że nagle pojawią się jakieś nowe osoby, które mają coś ciekawego do powiedzenia o Ottonie. Jest sporo materiałów archiwalnych, zdjęć, negatywów, jest kronika filmowa... Kończy się etap ich zbierania, a zaczyna etap montażu.

cwt: Czego ci jeszcze brakuje?

ŁK: Dobrze byłoby mieć więcej materiałów archiwalnych z tamtego okresu. Jest ich dużo, ale im więcej, tym lepiej. Brakuje mi zdjęć nieistniejącego już domu, w którym mieszkał Otton. Mamy jeszcze sporo negatywów do przejrzenie i sądzę, że w końcu na niego trafimy. Dla mnie byłoby bardzo ciekawe odtworzenie go za pomocą zdjęć. Ten dom pojawia się we wszystkich opowieściach. Miał zarośnięty ogród, w którym biegało sporo zwierząt. Było to również miejsce gdzie Otton przyjmował swoich pacjentów, leczył, przyszywał palce, wyrywał zęby, czy ratował życie.

cwt: Kiedy będzie można obejrzeć ten film?

ŁK: Film będzie miał swoją premierę w przyszłym roku na festiwalu „Tofifest" w Toruniu.