Pierwsze dni w przedszkolu - rady przedszkolanki

Najbezpieczniej jest wyjaśnić maluchowi, że pani jest po to, aby się nim opiekować, ale trzeba jej mówić o swoich potrzebach. Warto też pobawić się w przedszkole maskotkami i przećwiczyć niektóre sytuacje. Księgarniane półki uginają się od książek, w których misio idzie do przedszkola. Są doskonałym pomysłem na opowiedzenie dziecku o rzeczywistości przedszkolnej.

Warto odłożyć posłanie dziecka do przedszkola, jeśli ten moment poprzedziło wydarzenie wywołujące duży stres u dziecka - długa rozłąka z rodzicami, pobyt w szpitalu, złe doświadczenia z opiekunką. Może ono bowiem łączyć pójście do przedszkola z przedłużeniem albo konsekwencjami niedobrych sytuacji.

Najlepiej jeszcze w czasie wakacji odwiedzić przedszkole - skorzystać z placu zabaw lub poprosić o możliwość wejścia na chwilę do środka. Z pewnością nie będzie z tym większego problemu. Byłoby znakomicie, gdyby udało się maluchowi poznać swoją panią. Wiele przedszkoli organizuje wcześniej dni adaptacyjne - jest to na pewno wielkim plusem.

Przed pierwszym września warto wybrać się na wspólne zakupy - worek z ulubionym bohaterem, kapcie w ulubionym kolorze. Dobrze, jeśli dziecko może samodzielnie dokonać pewnych wyborów podczas zakupów.

Najważniejsze jednak dla dobrej adaptacji dziecka są pierwsze tygodnie spędzone w przedszkolu. Pierwszego dnia dobrze wstać z lekkim zapasem czasu, aby pośpiech nie potęgował stresu. Różne są szkoły przetrwania pierwszych rozstań - są tacy, którzy wchodzą z dziećmi do sali i wymykają się, gdy tylko dziecko straci ich z oczu, inni siedzą z dziećmi w szatni czekając, aż uspokoi się i samo zdecyduje, że jest gotowe wejść do środka. Osobiście sprawdziłam i polecam krótkie, nie przeciągające się rozstanie.

Przytul i pocaÅ‚uj dziecko, powiedz, że musisz już iść i konkretnie okreÅ›l czas, w którym odbierzesz malca (np. po spacerku, po obiadku, po leżakowaniu) - musi to być obietnica, której bezwarunkowo dotrzymasz. JeÅ›li zaczyna siÄ™ lament warto „przerzucić" go na paniÄ…, która utuli dziecko, i po prostu wyjść. W żadnym razie nie czaić siÄ™ już potem pod oknami i zaglÄ…dać do sali - dziecko mogÅ‚oby nas zobaczyć i utrwalić sobie, że jeÅ›li pÅ‚acze to mama wraca. Dobrze, jeÅ›li przez pierwsze dni można odebrać dziecko wczeÅ›niej, dawkujÄ…c nieco czas rozÅ‚Ä…ki.

Kiedy odbierzemy nasz skarb z przedszkola, nie zarzucajmy go pytaniami: Jak było? W co się bawiłeś? Z kim? Co było na obiadek? Jadłeś? Spałeś?. Choć może minąć kilka tygodni, aż malec zacznie zaspakajać naszą ciekawość - nie naciskajmy. Lepszym pomysłem i krótszą drogą do uzyskania informacji jest wyciszający spacer, spokojna zabawa w domu, czytanie książek. Warto, aby po powrocie z przedszkola dziecko miało czas na przebywanie tylko z rodzicami. Już wkrótce wyschną łzy w szatni, pojawią się pierwsze przyjaźnie i nowy idol - pani wychowawczyni...