Pani jest pisarką wielopokoleniową. Pani książki kupują dzisiaj ci, którzy sami wychowali się na Pani wierszach i opowiadaniach.

Ostatnio doliczyłam się czwartego pokolenia. To chyba powód do dumy.

W tym czasie stworzyła Pani całą kolekcję bohaterów. Któregoś z nich Pani faworyzuje?

Raczej nie. Wierszyki czy opowiadania dopasowuję na gorąco do wieku dzieci, z którymi się spotykam. Ale cieszy mnie fakt, że niektórzy moi nieco „zakurzeni" bohaterowie znów mają szansę zaistnieć. Mam na myśli Jacka i Agatkę, kiedyś bardzo popularni, dziś pamiętają o nich głównie dorośli, bo emisja programu z ich udziałem skończyła się w 1972 roku. Dzisiaj w domach najpopularniejszym sprzętem jest telewizor. Nic dziwnego, że dzieci najchętniej identyfikują się z telewizyjnymi bohaterami, a nie tymi z książek. Teraz jeden z producentów pluszaków ma zamiar powołać do życia Jacka i Agatkę. Do tego w formie całego teatrzyku, z innymi bohaterami. Wydana ma być też książeczka i płyta z tekstami.

Pojawiło się też nowe wydanie książki z Pani wierszami, wzbogacone o płytę. To bardzo rodzinna książeczka.

To jest zbiór piosenek, śpiewanych swego czasu przez zespół Gawęda. Tytuł „Rodzinna herbatka". I taka ta książeczka jest. Wspólnie można te teksty czytać, ale też śpiewać. Wybór jest bogaty. Bo na płycie znalazło się ponad 30 piosenek.

Podczas takich spotkań dzieci podsuwają Pani pomysły na nowe wierszyki?

Raczej znajduję potwierdzenie tego, co napisałam. Ostatnio, na spotkaniu czytałam wierszyk „Masz babo placek". O babie, która piekła placek, ale na koniec nic jej nie wyszło. Chłop na placku jej usiadł i wszystko zniszczył. Jeden z chłopców skomentował, że to całkiem jak jego dziadek, stary obibok. Takich porównań jest rzeczywiście bardzo dużo. Dzieci niestety zazwyczaj chcą, abym im napisała coś o szkole albo o przedszkolu.

Jest Pani chyba bardzo szczęśliwą osobą? Pisząc wiersze dla najmłodszych, ciągle Pani żyje w świecie dzieci.

Do tego mam prawnuczkę, czyli pradziecko. Aktualnie w zerówce. To także daje mi wiele inspiracji. Pamiętam, swego czasu młode dziennikarki odpytywały mnie na okoliczność kremów, jakich używam. Jak wygląda mój dzień. Chyba były nieco zaskoczone, kiedy powiedziałam, że od rana wklepuję uśmiechy dzieci. Jest coś magicznego w tej kuracji i pielęgnacji.

Rozmawiała: PIGMEJKA