Dżungla w mieście

Dominika Luks

To jedyna zachowana z kilku istniejących niegdyś w okolicach Torunia kęp, czyli zalesionych wysp na Wiśle. Inne zniknęły po regulacji rzeki w XIX wieku. Ciągnie się wprawdzie wzdłuż lewego brzegu, ale skoro uznajemy Wisłę za główną oś, dzielącą miasto na część lewo i prawobrzeżną, można powiedzieć, że Kępa Bazarowa leży praktycznie w samym centrum Torunia.

Większość mieszkańców miasta i odwiedzających Kępę turystów zna tylko niewielki udostępniony fragment wyspy - ciągnący się od mostu drogowego, do punktu widokowego na panoramę Torunia. Tylko nieliczni (głównie wędkarze) zapuszczają się głębiej - w objęte ochroną rezerwatową serce tego niesamowitego lądu.

Ogromne drzewa, tropy zwierząt, świergot rzadkich gatunków ptaków i charakterystyczna łęgowa roślinność, w tym licznie występujące chmielowe liany sprawiają, że teren przywodzi na myśl prawdziwą dżunglę. I tylko odgłos samochodów rozbrzmiewający dookoła przypomina, że znajdujemy się ciągle w środku sporego, jak by nie było, miasta.

O wytyczeniu w rezerwacie ścieżki dydaktycznej, która umożliwiłaby podziwianie uroków Kępy szerszej grupie osób, mówi się od dawna. Podobnie jak o odtworzeniu schodków, które z mostu drogowego prowadziły niegdyś prosto na Kępę i o kładce, która - przerzucona nad tzw. Małą Wisłą - spięłaby wyspę z ruinami Zmku Dybowskiego, tworząc piękny kompleks spacerowy. Warto byłoby w tym miejscu pomyśleć również o udostępnieniu dla pieszego ruchu mostu kolejowego. Ci, którzy obecnie dostają się tą interesującą drogą na Kępę robią to nielegalnie.