Krzysztof Kolberger - wywiad

Tak silnego charakteru i energii można mu tylko pozazdrościć. Z jednej strony opowiada o swojej walce z rakiem, z drugiej pokazuje jak żyć. Aktywnie, z rodziną, przyjaciółmi i widownią. Znany aktor i reżyser Krzysztof Kolberger po raz kolejny odwiedził Toruń, tym razem w towarzystwie Anny Romantowskiej oraz pianisty Rafała Odrobiny.

zdjęcia: Pigmejka

Okazja do spotkania z Anną Romantowską, Krzysztofem Kolbergerem oraz Juliuszem Słowackim nadarzy się również 17 października 2009 o godzinie 19.00. w Teatrze Letnim w Ciechocinku. Zabrzmi także muzyka Fryderyka Chopina w wykonaniu Rafała Odrobiny. Wieczór odbędzie się w związku z trwającym Rokiem Juliusza Słowackiego ( 200 rocznica urodzin i 160 rocznica śmierci). Jest też zapowiedzią przyszłorocznych obchodów Roku Fryderyka Chopina. Honorowy patronat nad spotkaniem objął Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego Piotr Całbecki.

Spotkanie z gośćmi oraz twórczością Juliusza Słowackiego zaplanowano w Dworze Artusa w ramach trwającego Festiwalu Forte Piano. Impreza odbywa się w każdą niedzielę i poniedziałek o godzinie 18.00. Przed nami jeszcze między innymi: Daniel Olbrychski, Leszek Możdżer czy Teresa Budzisz-Krzyżanowska i Jacek Żakowski. Zachęcając was do spędzenia wieczoru w Artusie, zapraszamy na spotkanie z Mistrzem Słowa - Krzysztofem Kolbergerem.

cowtoruniu.pl: W ubiegłym roku rozmawialiśmy o Zbigniewie Herbercie. Tym razem Juliusz Słowacki. Jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy, ale dziś niestety nie czytany.

Krzysztof Kolberger: Tak się składa, że w Toruniu mam znowu premierę. Podobnie było z wieczorem poezji Karola Wojtyły oraz Zbigniewa Herbert. To dobrze zacząć w Toruniu. Moje dwa poprzednie wieczory po występie w Dworze Artusa, były potem bardzo dobrze przyjmowane, mieliśmy dużo propozycji. Mam nadzieję, że tak samo będzie z Juliuszem Słowackim. Z jego twórczością miałem wiele do czynienia oczywiście wcześniej. Ale były to pojedyncze teksty albo role. To jest pierwsze tak duże spotkanie ze Słowackim. Jednak zdradzę małą tajemnicę. Wcześniej zrobiłem też „Hymn", który prezentowałem w kościołach. Udało się. A dlatego tak mówię, że jestem trochę zawiedziony niezauważeniem rocznicy Juliusza Słowackiego. Więc cieszę się, że chociaż mnie uda się kilkanaście razy dotrzeć do słuchaczy

Krzysztof Kolberger

Anna Romantowska

I po raz kolejny zachwycić kreacjami recytatorskimi. Jesteś prawdziwym Mistrzem.

Może raczej nazwijmy to „obcowaniem z poezją". Słowo „recytacja" choć oczywiste, kojarzy mi się z akademią. Rzeczywiście, nie ukrywam, bardzo to lubię. Zbliża się rok Chopinowski, także już przygotowuję się do tego. Takie rocznice zwiększają zainteresowanie danym poetą czy artystą. Co pozwala, marketingowo myśląc, łatwiej zaproponować i sprzedać takie wieczory. Dopóki będę mógł, to będę je przygotowywał i prezentował. Nie koniecznie czekając na rocznicę. Tak jest np. z Władysławem Broniewskim. Od kilku lat się do tego szykuje. Ten poeta jest niesłusznie zapomniany. I nawet gdyby wypadała jakaś okrągła rocznica, to nikt by jej nie obchodził. A był wielkim lirykiem. I mam nadzieję, że będę mógł to udowodnić.

W swojej książce „Przypadek, nie-przypadek" piszesz, że największą energię daje aktorstwo. A co szczególnego daje poezja, z którą teraz więcej masz do czynienia?

Ja bym tego nie dzielił. W aktorstwie też spotykałem się ze słowem mówionymi wierszem. To się przeplata. Oczywiście inaczej to wygląda, jak stoję czy siedzę i mówię. Po prostu czytam poezję, nie odgrywając żadnej innej roli. Ale to cenne, bo jestem sobą i sam dobieram sobie teksty i nie jestem obsadzany przez nikogo. Mogę mówić to, co chcę i to, co mi w duszy gra. Mogę przekazać widzom myśli i odczucia poetów, ale też własne. Tak to komponuje. Aby monolog wybrzmiał też bardzo osobiście.

To, co chciałeś opowiedzieć nam o Juliuszu Słowackim?

To nie są tylko wiersze i liryki Juliusza Słowackiego. To są jakby opowieści także o nim pisane przez innych. To pani Salomea, matka Juliusza, grana przez Anną Romantowską, wyjmuje dobrze znane teksty syna. Zaczynamy od różnych słów. Napisanych przez niego oraz innych poetów np. Norwida. To ostatnie chwile przed śmiercią. Co prawda rocznica śmierci była w kwietniu, a obchodzimy teraz we wrześniu rocznicę urodzin. Ale o urodzinach jest mniej materiału. A może temat mi jest też bliższy. Tego drugiego krańca życia.

Rozmawiała: PIGMEJKA

kategorie: